Στην τούνδρα της αρκτικής Σιβηρίας εκτυλίσσεται η όμο0ρφη αυτή, δοσμένη με ποίηση και ανθρωπιά, ταινία του Βούλγαρου σκηνοθέτη Μίλκμο Λαζάροβ. Σ’ αυτήν ζουν οι δυο πρωταγωνιστές του, ο Νανούκ (αναφορά στο κλασικό ντοκιμαντέρ του Ρόμπερτ Φλάερτι που δεν περιορίζεται στο όνομα αλλά επεκτείνεται και στην όλη ποιητική αφήγηση) και η Σέντνα, το ηλικιωμένο ζευγάρι που προσπαθεί να επιβιώσει σε μια αχανή παγωμένη έκταση, όπου οι πάγοι έχουν ήδη αρχίσει να λιώνουν κι ενώ τα δυο παιδιά τους (ένα αγόρι κι ένα κορίτσι) τους έχουν εγκαταλείψει για να εργαστούν κοντά στον υποτιθέμενο πολιτισμό.

Aga

Ο Νανούκ βγαίνει κάθε μέρα από το yurt του (την φτιαγμένη με δέρματα, τέντα του) για να ψαρέψει (αν έχει απομείνει κανένα ψάρι), να κουβαλήσει ξύλα για τη φωτιά, ενώ η Σέντνα προσπαθεί να ανταλλάξει τα αυτοσχέδια εργόχειρά της με αναγκαία για το σπιτικό της υλικά ή φαγώσιμα. Αντίθετα με την αποξενωμένη κόρη τους, που εργάζεται σε ορυχείο διαμαντιών, ο γιος τους παροδικά τους επισκέπτεται, φέρνοντάς τους διάφορα αναγκαία τρόφιμα – την τελευταία φορά κι ένα ραδιοφωνάκι που τους χαρίζει για να ακούνε μουσική.

Ο Λαζάροβ αφηγείται την ιστορία του με ένα τρόπο συγγενικό με εκείνο του ντοκιμαντέρ. Με ήρεμα, μεγάλης διάρκειας πλάνα, με ένα ηθελημένα ράθυμο (που ταιριάζει τέλεια στην αφήγηση) ρυθμό, με πλάνα εκπληκτικά που αναπαράγουν την ομορφιά και την ποίηση των φυσικών χώρων. Στο δεύτερο μέρος, με την απόφαση του Νανούκ να επισκεφτεί τελικά την αποξενωμένη κόρη του, η αφήγηση παίρνει μια άλλη τροπή, με την κάμερα ν’ ακολουθεί σε συνεχή τράβελινγκ τον Νανούκ στην νταλίκα που τον οδηγεί μέσα από διάφορα, όμορφα φωτογραφημένα τοπία, στο ορυχείο για να συναντήσει την κόρη του.

Aga

Συνάντηση που γίνεται σε μια βαθιά τεράστια τρύπα, αντιπαραθέτοντας την εφιαλτική εικόνα ενός υποτιθέμενου πολιτισμού (διείσδυση σε μια μαύρη κόλαση, στην πραγματικότητα) με την ομορφιά της φύσης όπου ζούσε το ηλικιωμένο ζευγάρι – φύση που έχουμε δυστυχώς καταστρέψει, με την ταινία να παρουσιάζει τα πρώτα καταστροφικά σημάδια. Μια πανέμορφη, δυνατή ταινία, που προσφέρει την πραγματική απόλαυση και την αληθινή συγκίνηση, σε αντίθεση με τα διάφορα, χωρίς στόχο (εκτός από το εύκολο χρήμα) συνηθισμένα κατασκευάσματα του Χόλιγουντ.

 

Νίνος Φενέκ Μικελίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα enetpress.gr