Τρεις ζωές είναι λίγες, πολύ λίγες...

Αυτή είναι η όγδοη μεγάλου μήκους ταινία που σκηνοθετεί ο γεννημένος στις 28 Οκτωβρίου 1974 στο Ντιτρόιτ του Μίτσιγκαν Αμερικάνος Jake Kasdan. Είναι γιος του σπουδαίου Αμερικανού σκηνοθέτη Lawrence Kasdan, δημιουργού μεταξύ των άλλων των εξαιρετικών ταινιών «Έξαψη» (Body Heat, 1981) και «Η μεγάλη ανατριχίλα» (The Big Chill, 1983). Πλάκα πλάκα, η τελευταία του ταινία ήταν η αθλιότητα «Ατίθαση συντροφιά» (Darling Companion, 2012) – έχει δηλαδή να γυρίσει ταινία σχεδόν οχτώ χρόνια! Ο... γιος είναι πιο δραστήριος, καθώς γυρίζει και επεισόδια για δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές, όπως το «Californication», το «New Girl» και το «The Grinder».

eftixia1

Escapism: the tendency to seek distraction and relief from unpleasant realities, especially by seeking entertainment or engaging in fantasy. Escapism (δεν υπάρχει αντίστοιχη λέξη στα ελληνικά): η τάση να ψάχνει κάποιος διαφυγή και ανακούφιση από την δυσάρεστη πραγματικότητα, ειδικότερα επιζητώντας διασκέδαση ή κααρταφεύγοντας στη φαντασία. Γι' αυτό ταινίες όπως το «Jumanji» κόβουν τόσο πολλά εισιτήρια παγκοσμίως. Ναι, μαλακία ταινία είναι. Αλλά τόσο μα τόσο καλοφτιαγμένη! Με υψηλά στάνταρ παραγωγής. Θεαματικότατη. Με εφέ φοβερά και τρομερά. Με χιούμορ, έστω νηπιακό ρε παιδί μου. Υπερπαραγωγή με τα όλα της. Με καλούς ηθοποιούς. Και με... νοήματα. Απλοϊκά μεν, αλλά νοήματα.

Όπως πχ «η ισχύς εν τη ενώσει». Όπως «όλοι για έναν κι ένας για όλους». Ναι, σαν τους «Τρεις σωματοφύλακες» ένα πράγμα. Επιλέγοντας κάποιος να πάει σινεμά και να δει μια ταινία όπως το «Jumanjι» δεν πάει για να βιώσει μια «θρησκευτική» κινηματογραφική εμπειρία. Καθόλου. Να χαλαρώσει θέλει, να κουφαθεί από την ένταση του ήχου στο πολυσινεμά, να τρίβει τα μάτια του από τα απίθανα που λαμβάνουν χώρα στη μεγάλη οθόνη, να φάει τα ποπκόρν του, να πιει το αναψυκτικό του κι από εδώ πάνε και οι άλλοι. Βέβαια, υπάρχουν και ταινίες μεγαλεπήβολες, πανάκριβες, με τρομερά εφέ, που απλά δεν... βλέπονται. Μην πάτε μακριά: το τελευταίο «Transformers». Η απόλυτη μαλακία. Ατσάλι που τσαλακώνεται. Το τελευταίο «X-Men». Πώς μπορεί να συγκρίνει κανείς τη χειρότερη ταινία της σειράς με το «Logan», που είναι ταινιάρα;

eftixia1
Προσπαθώ να πω πως υπάρχουν εμπορικές ταινίες που είναι εξαιρετικές, εμπορικές ταινίες που είναι μέτριες, εμπορικές ταινίες που είναι χάλια. Όπως υπάρχουν και καλλιτεχνικές ταινίες που είναι εξαιρετικές, εμπορικές ταινίες που είναι μέτριες και εμπορικές ταινίες που είναι χάλια. Τούτη εδώ είναι μια μέτρια εμπορική ταινία. Το σενάριο είναι τραβηγμένο από τα μαλλιά αλλά δεν σε νοιάζει ως θεατή. Το βασικό: δεν θα κλαις τα λεφτά σου πηγαίνοντας να δεις την ταινία. Για κάθε «χαζή» ιδέα (όπως εκείνη του νερού που σε κάνει να «μεταβιβάζεσαι» από σώμα σε σώμα) υπάρχει μια τρομερή σκηνή (όπως εκείνη της επίθεσης των άγριων μανδρίλων πιθήκων). Για κάθε ξενερωσιά από το νεαρό, βοηθητικό καστ, υπάρχει ο Kevin Hart να μιλά ως επιστήμονας, με... οξφορδιανά αγγλικά, με αργό τρόπο: έχει πλάκα, πώς να το κάνουμε.

Όπως και να το κάνουμε, το καστ το διασκεδάζει. Και αυτό περνάει στην πλατεία. Που... περνάει καλά. Αν κάτι τέτοιο ήθελε να δει, θα πάρει αυτό που επιθυμούσε. Και ναι, αυτή είναι μια ταινία για όλη την οικογένεια, οπότε είναι πολύ σωστή η απόφαση της ελληνικής εταιρίας διανομής να την προβάλει και με υποτίτλους αλλά και μεταγλωττισμένη στα ελληνικά. Για να τη δουν και πιτσιρίκια που είτε βαριούνται είτε δεν μπορούν να διαβάσουν. Προφανώς δεν θα γραφτεί με χρυσά γράμματα στη Βίβλο του σινεμά αλλά θα βγάλει φραγκάκια. Και θα προσφέρει διασκέδαση. Δεν είναι λίγο αυτό.

Θόδωρος Γιαχουστίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα moviesltd.gr