Θα μπορούσε μια ιστορία της οποίας ο κεντρικός ήρωας είναι ένας υπάλληλος του υπουργείου Υγειας με δουλειά τον υγειονομικό έλεγχο εστιατορίων, να αποτελέσει ενδιαφέρον υλικό για μια ταινία; Δύσκολο γιατί ακούγεται λίγο μίζερο αλλά από την άλλη πλευρά, είναι και θέμα επιλογής σκηνοθέτη. Στον Καναδοαρμένιο Ατόμ Εγκογιάν αρέσει να καταπιάνεται με «λοξά» θέματα («Εξότικα», «The adjuster») βάζοντας κάτω από το μικροσκοπιο του τραυματισμενες ψυχές προβληματικών ανθρώπων, όπως ακριβώς ο κεντρικός ήρωας αυτής της ταινίας τον οποίο υποδύεται ο θαυμάσιος βρετανός ηθοποιός Ντέιβιντ Θιούλις.

guest of honour 3

Ο ελεγκτής είναι τυπικός αλλά και αδικαιολόγητα αυστηρός με τους «στόχους» του, ορισμένες φορές λειτουργεί ακόμα και ενάντια στους κανόνες που οφείλει να ακολουθεί. Και το ερώτημα βρίσκεται στο που οφείλεται αυτή η σκληρότητά του; Κάποιο ρόλο θα πρέπει να έχει παίξει το παρελθόν του, ίσως και η σχέση με την εξίσου προβληματική κόρη του (Λάισλα Ντε Ολιβέιρα), την ιστορία της οποίας παρακολουθούμε σε παράληλη δράση.

Ο Εγκογιάν δουλεύει ήρεμα και υπομονετικά το θέμα και τους δύο ήρωές του, αφήνει τον θεατή να κάνει την έρευνά του, τις υποθέσεις του, να σκαλίσει το παρελθόν πατέρα και κόρης, που προφανώς βαραίνει από σκοτεινά μυστικά. Αν και ο σύνδεσμος παρελθόντος – παρόντος δεν έχει την σεναριακή στιβαρότητα μιας μεγάλης ταινίας, το αποτέλεσμα είναι μια ατμοσφαιρική, νυχτερική κυρίως δημιουργία, σε σημεία συγκινητική, άλλοτε όμως παγωμένη. Την παρκολουθείς με ενδιαφέρον και αργότερα την σκέφτεσαι χωρίς ιδιαίτερο λόγο.

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr