• Facebook Page: 285868921532586
  • Twitter: pekkgram
  • YouTube: pekkgram

Οι ανταποκρίσεις των μελών της ΠΕΚΚ από τις, κατά καιρούς, συμμετοχές τους στις επιτροπές της Διεθνούς Ομοσπονδίας Κριτικών Κινηματογράφου (FIPRESCI) σε ελληνικά και διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου. Όλες οι ανταποκρίσεις είναι συγκεντρωμένες στην αγγλική γλώσσα στον ιστότοπο www.fipresci.org.

 

 

Ευρώπη: Το πολιτικό και κοινωνικό σύστημα ενάντια στον άνθρωπο

*Aνταπόκριση του μέλους μας, Χρήστου Σκυλλάκου από το 30ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, όπου εκπροσώπησε την ΠΕΚΚ ως μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Κριτικών Κινηματογράφου FIPRESCI.

Με αφορμή τις ταινίες του Διαγωνιστικού τμήματος του 30ου Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου της Αθήνας

Ένα νεαρό ζευγάρι αδυνατεί να κρατήσει την αγάπη που τους ένωσε αρχικά. Η καθημερινότητα λειτουργεί ενάντια τους. Ο άντρας τραυματιοφορέας και η γυναίκα γιατρός, τα περιστατικά πολλά, σε διαφορετικές περιοχές της πόλης. Πρέπει να προλάβουν να βοηθήσουν ανθρώπους όπως ορκίστηκαν και όπως νιώθουν εξασκώντας το επάγγελμα τους, επάγγελμα που ξεπερνάει εξ ορισμού αυτή την έννοια. Παραμένει κυρίως ένα λειτούργημα στην υπηρεσία των ανθρώπων. Οι συνθήκες εργασίας – και η μόνιμη απειλή της απόλυσης - όμως δεν επιτρέπουν κάτι τέτοιο, επιβάλλοντας την αλλοτρίωση και την αποξένωση των εργαζομένων από αυτό «σε ένα σύστημα που βάζει τα χρήματα πάνω από τους ανθρώπους». Άλλωστε (και) η δημόσια υγεία έχει ιδιωτικοποιηθεί στην σύγχρονη Ρωσία (και όχι μόνο) και τον καθοριστικό ρόλο τον παίζει το κέρδος και εξοικονόμηση οικονομικών πόρων και κεφαλαίων. Ποιος νοιάζεται για το ποιος ζει και ποιος πεθαίνει; Μόνο οι εργαζόμενοι που βλέπουν στους ασθενείς τους ίδιους τους τους εαυτούς. Σε αυτή την κατάσταση ο Oleg και η Katya δεν βρίσκουν τον χρόνο να αγαπηθούν, να γνωριστούν μεταξύ τους και η ιστορία τους είναι τόσο επίπονη και τόσο αληθινά καίρια.

Περισσότερα...

Σ' έναν ανεύθυνο κόσμο είναι δύσκολο να αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου

*Aνταπόκριση του μέλους μας, Θόδωρου Γιαχουστίδη από το 58ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, όπου εκπροσώπησε την ΠΕΚΚ ως μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Κριτικών Κινηματογράφου FIPRESCI.

Το ιρανικό σινεμά συνεχίζει να εκπλήσσει. Θετικά. Συνεχίζει να αποτελεί μια επιβλητική μήτρα, που «γεννάει» υπέροχες ταινίες, πολυδιάστατες και ξεχωριστές, με μία κοινή συνισταμένη: είναι ταινίες που εστιάζουν πάντοτε στον άνθρωπο. Είναι ταινίες, που θέτουν πολύ ενδιαφέροντα ηθικά ζητήματα. Είναι ταινίες, που είναι σύγχρονες, μοντέρνες, εκλεπτυσμένες μα και καίριες. Χτυπάνε κατευθείαν στο ψαχνό. Χωρίς φιοριτούρες, χωρίς τρυκ για να κρύψουν πιθανές αδυναμίες τους, χωρίς φρου φρου και αρώματα. Ακόμα πιο συναρπαστικό είναι το γεγονός ότι οι ταινίες αυτές παράγονται ουσιαστικά με τη δαμόκλειο σπάθη της λογοκρισίας πάνω από το κεφάλι τους! Με ένα θεοκρατικό καθεστώς εν πολλοίς να ελέγχει τα πράγματα.

Περισσότερα...

Ένα σχόλιο για τη βία

*Aνταπόκριση του μέλους μας, Δημοσθένη Ξιφιλίνου από το 22ο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, όπου εκπροσώπησε την ΠΕΚΚ ως μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Κριτικών Κινηματογράφου FIPRESCI.

Άλλο ένα Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, το 22ο, τελείωσε. Από μια ποικιλία πραγματικά καλών φιλμ, ως Επιτροπή της Fipresci επιλέξαμε ομόφωνα μια ουγγρική παραγωγή, το Πριν το γεύμα, ως το καλύτερο του Διαγωνιστικού Τμήματος. Υπήρχε, ωστόσο, μια ακόμα ταινία που ξεκάθαρα ξεχώρισε: η λευκορώσικη παραγωγή Το ίδιο αίμα, σε σκηνοθεσία Μίτρι Σεμένοφ – Αλεΐνικοφ.

Περισσότερα...

It's (not) just a doc: Τι τρέχει με το σινεμά των ημερών μας;

*Aνταπόκριση του μέλους μας, Χρήστου Σκυλλάκου από το 19ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, όπου εκπροσώπησε την ΠΕΚΚ ως μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Κριτικών Κινηματογράφου FIPRESCI.

H παγκόσμια κατάσταση βρίσκεται σε παρατεταμένη οικονομική κρίση που δημιουργεί κρίση άμεσης διαβίωσης των ανθρώπων σε όλα τα μέρη του πλανήτη, οι επεμβάσεις συνεχίζουν να δολοφονούν αμάχους στην Συρία για να ανταπεξέλθουν τα κέρδη των επιχειρηματικών μονοπωλιακών ογκόλιθων, εδώ στην Ευρώπη προβάρονται φασιστικές και αποσχιστικές πολιτικές όπως στην Ουκρανία – και ίσως και στην Λευκορωσία -, ο ρατσισμός ως μέσο πίεσης πτώσης της αξίας της εργατικής δύναμης αναβιώνει στην Αμερική

Περισσότερα...

Little land

*Aνταπόκριση του μέλους μας, Νίκου Τσαγκαράκη από το 15ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, όπου εκπροσώπησε την ΠΕΚΚ ως μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Κριτικών Κινηματογράφου FIPRESCI.

Ο Νίκος Νταγιαντάς είναι ένα από τα βασικά μέλη της δημιουργικής ομάδας στην εταιρεία Anemon Productions, μία από τις πιο δραστήριες εταιρείες παραγωγής στην Ελλάδα με έδρα την Αθήνα, με συστηματική παραγωγή ντοκιμαντέρ, τα οποία διακρίνονται για τα ενδιαφέροντα θέματα, το φροντισμένο γύρισμα και τις πολλαπλές διακρίσεις τους, με πιο γνωστά παραδείγματα τα Sugartown:οι γαμπροί (Κίμων Τσακίρης, 2006), Το κάλεσμα του βουνού (Στέλιος Αποστολόπουλος, 2009) και Τα παιδία δεν παίζει (Αγγελική Ανδρικοπούλου, Αργύρης Τσεπελίκας, 2009). Στο περυσινό Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, ο Νταγιαντάς κέρδισε το βραβείο της επιτροπής της FIPRESCI για την εξαιρετική Σαγιόμι (Sayome) του. Φέτος επέστρεψε στη διοργάνωση με το Little land, κερδίζοντας τα βραβεία της WWF και της ΕΤ3.

Περισσότερα...

Νύχτα Σιωπής

*Aνταπόκριση του μέλους μας, Νέστορα Πουλάκου από το 25ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, όπου εκπροσώπησε την ΠΕΚΚ ως μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Κριτικών Κινηματογράφου FIPRESCI.

Πρόκειται για ένα δράμα δωματίου με σαφείς κοινωνικοπολιτικές προεκτάσεις, όπως αυτές αναδύονται πολυπρισματικά μέσα από ένα μικρό χωριό στην ενδοχώρα της Τουρκίας και αντικατοπτρίζουν τα ήθη, τα έθιμα, τις παραδόσεις και την εν γένει κουλτούρα ενός λαού και συνολικά την ιδιοσυγκρασία της ανθρωπογεωγραφίας της περιοχής. Ο Ρέις Τσέλικ επιχειρεί στην τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του να καταδείξει τη φθορά όσο και την καταπίεση της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης, καθώς αυτή παίρνει εντολές από άγραφους κανόνες και ρητές συνθήκες αλλοτινών εποχών που έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.

Περισσότερα...

Το αγόρι τρώει το φαγητό του πουλιού

*Aνταπόκριση του μέλους μας, Νίκου Αλέτρα από το 53ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, όπου εκπροσώπησε την ΠΕΚΚ ως μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Κριτικών Κινηματογράφου FIPRESCI.

Ένας 23χρονος νεαρός που ζει στην σύγχρονη Αθήνα, νιώθει κάθε στιγμή που περνάει, το αίσθημα της πείνας να τον κυριεύει. Όταν δεν βρίσκει φαγητό, προσπαθεί να ικανοποιήσει την πείνα του κλέβοντας -κάθε φορά- λίγη από την τροφή του αγαπημένου του καναρινιού. Όμως αντιλαμβάνεται ότι αυτό που κάνει είναι λάθος και καταλαβαίνει επίσης ότι, αν συνεχίσει έτσι, σε λίγο καιρό το καναρίνι θα πεθάνει από την πείνα…

Περισσότερα...